„Odwrócona klasa”

Czytam niezwykle inspirującą książkę Kena Robinsona pt.:„Kreatywne Szkoły”.

ken robinson kreatywne szkoly

Myślą przewodnią jest to, że każdy może ze swojego obecnego miejsca zmieniać edukację

oraz że nadrzędnym celem szkoły jest nie samo „uczenie” ale pomaganie uczniom w „uczeniu się”.

 

Książka jest pełna fantastycznych przykładów.

Jeden z nich to „odwrócona klasa”.

Nauczyciel zleca uczniom zapoznanie się z określonym tematem, najlepiej w formie wykładu, który można znaleźć w internecie.

Na lekcji temat jest omawiany. Nauczyciel zadaje pytania. Trwa dyskusja.

Można też zastosować wariant, w którym, w parach, ci, którzy zrozumieli temat, tłumaczą go innym, którzy nie wszystko zrozumieli.

Metoda stosowana jest przez Khan Academy, którą polecam: www.khanacademy.org .

Są tam wykłady na różne tematy, niektóre nawet przetłumaczone na polski!

Khan-Academy-logo

 

Polscy Nobliści

W weekend podjęłam w domu temat:

Czy wiecie kto to był Józef Rotblat?

Nikt nie potrafił mi odpowiedzieć.

Kiedy powiedziałam, że był to jeden z siedmiu polskich noblistów, wszyscy otworzyli szeroko oczy ze zdziwienia.

Wszyscy zadawaliśmy sobie pytanie: dlaczego nikt nie słyszał o Józefie Rotblacie?

Wnikliwie czytanie życiorysu rozwiązało moją zagadkę:

kiedy otrzymywał nagrodę miał obywatelstwo brytyjskie.

Stąd, nie Polska otrzymała Nobla ale Wielka Brytania.

Choć podobno sam Rotblat cały czas czuł się Polakiem z brytyjskim paszportem.

Wygląda na to zresztą, że był ciekawym człowiekiem.

Sami zdecydujcie czy chcecie o tym uczyć dzieci czy nie.

Decyzję można również uzależnić od wieku dzieci.

Załączam dwa pliki do ściągnięcia:

  1. Bez Józefa Rotblata:
  2. Z Józefem Rotblatem:

Wypróbowałam następujący sposób układania:

najpierw tradycyjnie ułożenie wszystkich obrazków z napisami i bez napisów:

noblisci

następnie po zakryciu obrazków z napisami dołożenie podpisów z imieniem i nazwiskiem:

noblisci

powtórne ułożenie obrazków i po zakryciu tych z napisami – dołożenie dat przyznania nagrody Nobla:

polscy noblisci

ułożenie chronologiczne według daty otrzymania nagrody samych obrazków.

 

Można też zastosować dowolne układy oraz gry.

Ciekawym układem jest np. obrazek bez napisu + informacja o roku zdobycia nagrody. Wówczas sprawdzeniem będzie obrazek z napisem.

 

 

Książka z materiału

Wprowadziłam w życie wspaniały pomysł na książeczkę dla małego dziecka.

materiałowa książka

To będzie świetny prezent dla dwulatka!

A potrzebne są piękne materiały z wyraźnymi obrazkami oraz maszyna do szycia lub igła z nitką.

materiałowa książka materiałowa książka

materiałowa książka materiałowa książka

materiałowa książka materiałowa książka

Jak zrobić?

1.Zdobyć odpowiednie materiały (w pasmanteriach można z reguły kupić odcinki 20 centymetrowe) ,

2.Wyciąć równe kawałki materiałów – nie za duże ponieważ wówczas książeczka będzie zbyt wiotka,

3.Zszyć materiały po dwa na lewej stronie,

4.Wywrócić je na prawą stronę,

5.Zszyć razem.

Można też wyciąć podwójny kawałek, który będzie okładką i zszyć razem.

materiałowa książka

Książeczka świetnie nadaje się do nauczania języków.

Ponieważ obrazki są wyraziste, łatwo nazwać konkretne przedmioty w każdym języku, zarówno ojczystym jak i obcym.

 

Wiersz na pamięć z piłką

JAK ĆWICZYĆ Z DZIECKIEM WIERSZ ALBO REGUŁKĘ NA PAMIĘĆ

Rzucamy do siebie piłką albo innym „dobrze latającym” przedmiotem, np. pluszakiem.

rzucanie piłką rzucanie piłkę2 rzucanie piłką 3

KROK 1

Mówimy wersami, wyrazami lub zdaniami i prosimy dziecko o powtórzenie:

np.

Dorosły: Proszę Państwa oto miś [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Proszę Państwa oto miś [odrzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: Miś jest bardzo grzeczny dziś [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Miś jest bardzo grzeczny dziś [odrzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: Chętnie Państwu łapę poda [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Chętnie Państwu łapę poda [odrzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: Nie chce podać [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Nie chce podać [odrzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: A to szkoda [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: A to szkoda [odrzuca piłkę do dorosłego]

 

KROK 2

Mówimy co drugi wyraz

Dorosły: Proszę [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Państwa [rzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: oto [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: miś [rzuca piłkę do dorosłego]

 

KROK 3

Mówimy co drugi wers

Dorosły: Proszę Państwa oto miś [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Miś jest bardzo grzeczny dziś [rzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: Chętnie Państwu łapę poda [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Nie chce podać, a to szkoda [rzuca piłkę do dorosłego]

 

KROK 4

Mówimy i rzucamy piłkę bardzo powoli albo odwrotnie: szybko

 

PIŁKĘ MOŻNA WYKORZYSTAĆ TEŻ:

DO NAUKI SŁÓWEK Z JĘZYKA OBCEGO

(w języku obcym wymieniamy kolejno rzucając piłką zwierzęta albo rzeczy, które można znaleźć w łazience)

LUB NAUKI TABLICZKI MNOŻENIA

(jedna osoba zadaje pytanie, druga odpowiada)

Poszukiwanie skarbu

Co może być skarbem?

Skarbem może być np. prezent, coś słodkiego albo inna niespodzianka.

Kiedy można wykorzystać?

Można wykorzystać w każdym momencie, a przede wszystkim z okazji urodzin.

Co jest potrzebne?

Kartki z instrukcjami

Mapa skarbu – plan miejsca gdzie ukryty jest skarb (opcjonalnie)

Jak mogą wyglądać instrukcje?

Oto przykładowe wskazówki:

poszukiwanie skarbu

wskazówki oraz mapa

albo

poszukiwanie skarbu

Wskazówki mogą być również tematyczne.

Mogą dotyczyć konkretnej dziedziny wiedzy, np. historii, przyrody czy polskiego.

Może być też ćwiczeniem języka obcego. Wówczas wskazówki podawane są po angielsku czy po niemiecku.

Przykładowe wskazówki dotyczące historii:

Znajdź obrazek z podobizną króla Polski. Pod obrazkiem wskazówka.

Dla starszych: znajdź obrazek z podobizną króla Polski zwanego Lwem Lechistanu. Pod obrazkiem wskazówka. 

Jeśli podobizna żadnej historycznej postaci nie znajduje się w domu, można na użytek gry takie obrazki gdzieś umieścić.

Można również wykorzystać banknot 10 złotowy, na którym znajduje się podobizna Mieszka I.

albo

Znajdź przedmiot, który oświetlał zanim wykorzystano elektryczność [chodzi o świecę]. Pod nim wskazówka.

albo

Podejdź do osoby, który ma na imię tak jak słynny … 

[tu wszystko zależy od imion domowników lub gości obecnych na poszukiwaniu skarbu; może to być Stanisław August Poniatowski albo Emilia Plater]

… August Poniatowski

… Plater

i zapytaj o wskazówkę [osoba jest wcześniej uprzedzona co ma przekazać dzieciom, np.: pod zegarem]

albo

Szukajcie następnej wskazówki pod warzywami przywiezionymi z Ameryki.

Jeśli dzieci nie będą wiedziały i nie będą miały jak sprawdzić wtedy można im powiedzieć, że chodzi o ziemniaki.

 

Gra w homonimy

Zawodnicy w tej grze słownej mają za zadanie wymienianie kolejno wyrazów dwu albo wieloznacznych (homonimów).

NIEDZICA ZAMEK ZIP

Gra do wykorzystania w samochodzie, na wycieczce, itd.

Początkowo gracze zaczynają grę od wymienienia wszystkich dobrze znanych homonimów.

Z czasem atrakcją jest znalezienie nowej pary wyrazów dwuznacznych albo ograniczenie gry do wybranej kategorii.

Mogą to być zwierzęta:

(myszka spod miotły albo z komputera, zebra w zoo albo na ulicy, ślimak na trawie albo w uchu, itd.)

HOMONIMY ZWIERZĘTA LISTA

Listę, po wydrukowaniu i pocięciu, można wykorzystać również do układania w pary.

 

Gdyby ktoś z czytelników znał homonimy o zwierzętach inne niż przedstawione na liście,

to zachęcam do podzielenia się tą wiedzą w komentarzu do wpisu:))

 

Mogą to być owoce:

(jabłko do jedzenia albo jabłko Adama, pomarańczowa mandarynka albo kolorowa kaczka, itd.)

MANDARYNKA OWOC MANDARYNKA

 

 

Wiersz o kawce

Wśród otaczających nas ptaków jest kawka, ptak, który wielu osobom myli się z wroną.

kawka

Zarówno dorośli jak i dzieci po jednorazowym tłumaczeniu mają problemy z bezbłędnym rozpoznawaniem kawki.

Stąd pomysł, aby szczególnie młodszym przybliżyć tego ciemnoszarego ptaka z jasnym dużym okiem.

Zachęcam do zabawy z wdzięcznym wierszem Wandy Chotomskiej, pt. „Kawka”.

W wersji PDF: KAWKA wiersz Wandy Chotomskiej

KAWKA

Siedzi kawka

nad sadzawką.

– Chodź się napić

kawki kawko!

Będziesz piła

filiżanką

czarną kawkę

ze śmietanką.

Ale kawka

nie chce kawki,

woli wodę pić z sadzawki.

„I spy” w malarstwie

„I spy with my little eye” to zabawa ćwicząca mówienie na różnym poziomie zaawansowania.

Np. ćwicząc kolory jedna osoba znajduje w otoczeniu, które jest w zasięgu jego wzroku przedmiot i mówi:

„I spy with my little eye something … red.” („Widzę coś … czerwonego.”)

Reszta grających ma za zadanie odgadnąć co to jest, zadając pytania, na które można odpowiedzieć:

„Yes.” („Tak.”) albo „No” („Nie.”).

Oto przykładowe pytania: „Is it a tomato?” („Czy to jest pomidor?”);

„Is it on the table?” („Czy to jest na stole?”);

„Is it in front of you?” („Czy to jest przed tobą?”);

„Is it very small?” („Czy to jest bardzo małe?”).

Oprócz kolorów można w ten sposób ćwiczyć inne pojęcia, np. kształty: „I spy with my little eye something … round.” („Widzę coś … okrągłego.”)

 

Książka I SPY ANIMALS IN ART jest fantastycznym przeniesieniem gry do malarstwa.

książka I spy

Na kolejnych stronach książki można znaleźć obrazy, na których trzeba wypatrzeć konkretne elementy.

książka I spy książka I spy książka I spy

Pomysł z książki „I spy animals in art” można wykorzystać używając również innych obrazów zawierających detale, które trzeba odnaleźć.

Do wykorzystania w tym celu:

obrazy, które stworzyli:

Aelst Willem Aelst Willem Aelst Willem

Aertsen Pieter Aertsen Pieter

Arcimboldo Giuseppe Arcimboldo Giuseppe

 

 

Gra słowna w zwierzęta

W ramach ćwiczenia swobody wypowiadania się proponuję grę:” Co to za zwierzę?”

Można w nią grać w samochodzie, na spacerze albo nawet przy kolacji.

Ciekawym miejscem, w którym można grę uskutecznić jest też muzeum przyrody lub miejsce, gdzie można zobaczyć w jednym pomieszczeniu dużo gatunków zwierząt.

muzeum przyrody w Drozdowie

I wariant

Jedna osoba opisuje zwierzę w paru zdaniach. Reszta ma za zadanie je odgadnąć. Jeśli zwierzę nie zostaje odgadnięte opisujący dodaje o nim nowe informacje.

II wariant

Jedna osoba decyduje się na dane zwierzę (może zapisać jego nazwę na kartce, ale nikomu nie pokazywać).

Inni zadają pytania, na które można odpowiedzieć „tak”, „nie” lub „nie wiem”.

 

Teatr cieni

Teatr cieni jest fantastycznym pomysłem mającym różnorodne zastosowania.

Nie wymaga tak wiele jak by się wydawało.

Co jest potrzebne?

lampka, cienki biały materiał (np. prześcieradło)

parę spinaczy lub szpilek do umocowania materiału np. między dwoma krzesłami.

Zaciemnienie pomieszczenia pomaga ale nie jest niezbędne.

teatr cieni cienie cienie statki

Do czego można wykorzystać teatr cieni?

1. Może to być trening do przedstawiania scenek, o tyle łatwym, że nie jest się w pełni widzianym.

Można w ten sposób opowiedzieć historię używając słów lub też wykorzystując pantomimę.

2. Może to być zgadywanka: „Jaki przedmiot pokazuję?” albo „Jaką czynność pokazuję?”.

3. Można go zastosować również w nauce języków obcych:

„What is it?”

„Is it a …?” or „I think it’s a …”

„It’s a …”

„Qu’est-ce que c’est?”

„Est-ce que c’est …?” „Je pense que c’est …”

„C’est …”