początki z systemem pamięciowym

Od dawna stosuję system pamięciowy by utrwalić istotne liczby i daty. Wiem, że początki nie są łatwe i oczywiste.

Najpierw musiałam opanować odpowiedniki cyfr:

1 to t lub d, 2 to n, 3 to m, 4 to r, 5 to l, 6 to j, 7 to k lub g, 8 to f lub w, 9 to p lub b, 0 to s lub z.

Kolejnym krokiem było przyzwyczajenie się do fantazjowania przy poważnych sprawach, takich jak zapamiętywanie numerów pin:)

 

Można zacząć od zapamiętania jednej liczby, którą chcielibyśmy utrwalić na dłużej.

Im krótsza tym łatwiejszy trening na samym początku.

Na przykład mogę postanowić, że raz na zawsze zapamiętam pod jakim numerem mieszkają moi znajomi, pp Kowalscy.

Zakładając, że jest to numer 43 wykonuję następujące kroki:

Piszę na kartce liczbę 43 a nad cyframi odpowiadające cyfrom litery.

r     m

4     3

Szukam wyrazu, który byłby jednoznaczny i łatwy do wyobrażenia.

Tak mniej więcej wygląda zapis procesu myślowego, który przeprowadzam:

Łączę spółgłoski dodając samogłoskę:

ram, rem, rim, rom, rum, rym

Mogę wybrać rum albo rym, ale nie są to dla mnie najszczęśliwsze wyrazy, więc szukam dalej

dodając samogłoski na końcu:

rama, rima, roma, ruma, ryma.

„Rama” jest ok!

Oglądam ją oczami wyobraźni: jaki ma kolor, kształt, zapach, czy wydaje dźwięk, czy się porusza.

Moja rama pachnie starością. Jest pięknie zdobiona motywem kwiatowym. Ocieka złotem i jest wielka.

Teraz kluczowe zadanie: muszę połączyć śmiesznym, żywym, skojarzeniem ramę i dom Kowalskich.

Widzę, że Kowalscy zamiast framugi mają wielką, złotą, rzeźbioną ramę i właśnie stoją wszyscy w drzwiach witając mnie serdecznie.

 

Innym przykładem na początek jest opanowanie jakiego dnia moja przyjaciółka Jola ma imieniny.

Wiem, że imieniny są w czerwcu, ale nie mogę zapamiętać dokładnej daty.

Po sprawdzeniu okazuje się, że to 15 czerwca.

Zaczynam więc od napisania liczby 15 na kartce.

Nad cyframi piszę jakim odpowiadają literom.

t d     l

1       5

Następnie łączę spółgłoski dodając samogłoskę:

tal, dal, til, dil, tel, del, tol, dol, tul, dul, tyl, dyl.

Jeśli nic nie znajduję dodaję samogłoski na końcu:

tala, dala, tila, dila, tela, dela, tola, dola, tula, dula, tyla, dyla,

tale, dale, tile, dile, tele, dele, tole, dole, tule, dule, tyle, dyle.

Jeśli nadal nic nie mogę znaleźć, dodaję nic nie znaczące głoski: c, h, ch, ł, cz, sz, rz, ż.

W końcu udało się trafić na dobre słowo, uff: talerz.

Teraz kluczowe zadanie: muszę połączyć śmiesznym, żywym, skojarzeniem Jolę, jej imieniny i talerz.

Stworzona scenka powinna być jak film z kolorami, ruchem, dźwiękiem, uczuciami.

Mogę sobie wyobrazić Jolę jak przyjmuje kwiaty i eleganckie słodycze, a ja przynoszę jej pusty talerz ze śladami zjedzonego ciasta.

Kiedy będę chciała przypomnieć sobie kiedy w czerwcu są imieniny Joli, zobaczę siebie z żałosną miną nad pustym talerzem i trochę rozczarowaną minę Joli.

Oczywiście można próbować bardziej optymistycznie: Jola przyjmująca życzenia i kwiaty otwiera ze zdziwienia usta widząc jaki prezent jej niosę: ogromny, pięknie malowany talerz.

Już się zastanawia do czego można wykorzystać aż tak duży talerz.

Tak czy inaczej, „talerz” przełożę na 15 i gotowe.

 

 

 

 

Grunwald Matejki

Różne są sposoby na oswojenie historii.

Niektórzy uwieczniają sceny historyczne na obrazach, jak Pan Matejko np. „Bitwę pod Grunwaldem”.

Inni chodzą do muzeów aby podziwiać obrazy historyczne.

Jeszcze inni wykorzystują te obrazy do zrobienia gry ciesząc się, że inni z niej skorzystają.

Do pobrania:

POSTACIE BITWY POD GRUNWALDEM

Gra może mieć dwa warianty:

I WARIANT – gra w pary

książę Witold książę Witold

Ulrich von Jungingen Ulrich von Jungingen

II WARIANT – wyszukiwanie na obrazie, wydrukowanym na co najmniej A4, postaci z kart, które kolejno się odkrywa.

Jeśli komuś to pasuje, może dodać element współzawodnictwa: „Kto pierwszy znajdzie … ?”

Na zalaminowanym obrazie można też zaznaczać postacie markerem do białych tablic.

Bitwa pod Grunwaldem

UWAGA! Na obrazie znajduje się wiele postaci.

Każdy może wedle swego uznania zrobić ich wybór.

 

Tradycyjnie, karty są tak stworzone, aby można je było układać na sposób Montessori:

najpierw ułożenie w rzędzie kart z napisami,

potem ułożenie pod spodem kart bez napisów,

następnie, po zakryciu karty z napisem, ułożenie samych napisów,

a na koniec sprawdzenie po odkryciu kart z napisami.

 

Drzewa owocowe – karty

Po raz kolejny potwierdził się genialny system samodzielnego sprawdzania stosowany w edukacji Montessori!

Działo się to wprawdzie już jakiś czas temu, ale nadal pamiętam moje doświadczenia z córką.

Dostała do poukładania karty z drzewami owocowymi.

Trzeba było dopasować liść, kwiat i owoc do drzewa.

drzewa owocowe

Powiedziałam córce, że z tyłu jest kod, dzięki któremu może sama sprawdzić czy dobrze wszystko dopasowała.

drzewa owocowe drzewa owocowe

Po czym zostawiłam ją z zadaniem. Ciekawe było obserwowanie jej.

Wychowana na typowej w szkole, czuła się najpierw wyraźnie nieswojo.

Kiedy nie była pewna, od razu próbowała ukradkiem zajrzeć na kod.

Zapewniłam ją, że jeśli ma taką potrzebę, może sprawdzać „legalnie” kiedy chce, ale najlepiej zrobić to na końcu.

Z czasem układała wszystko bez zaglądania i dopiero po ułożeniu sprawdzała się.

Ja byłam jej potrzebna tylko do pokazania jak układać karty.

Zapraszam do skorzystania z poniższych kart:

DRZEWA OWOCOWE

Przy czym bardzo ważnym elementem jest oznaczenie kart z tyłu.

Można zrobić stempelki lub nakleić nalepki. Warto to zrobić przed zalaminowaniem kart.

 

Książka z materiału

Wprowadziłam w życie wspaniały pomysł na książeczkę dla małego dziecka.

materiałowa książka

To będzie świetny prezent dla dwulatka!

A potrzebne są piękne materiały z wyraźnymi obrazkami oraz maszyna do szycia lub igła z nitką.

materiałowa książka materiałowa książka

materiałowa książka materiałowa książka

materiałowa książka materiałowa książka

Jak zrobić?

1.Zdobyć odpowiednie materiały (w pasmanteriach można z reguły kupić odcinki 20 centymetrowe) ,

2.Wyciąć równe kawałki materiałów – nie za duże ponieważ wówczas książeczka będzie zbyt wiotka,

3.Zszyć materiały po dwa na lewej stronie,

4.Wywrócić je na prawą stronę,

5.Zszyć razem.

Można też wyciąć podwójny kawałek, który będzie okładką i zszyć razem.

materiałowa książka

Książeczka świetnie nadaje się do nauczania języków.

Ponieważ obrazki są wyraziste, łatwo nazwać konkretne przedmioty w każdym języku, zarówno ojczystym jak i obcym.

 

Tapent petites mains

Nieustannie bardzo lubimy francuską piosenkę dla dzieci: „Tapent petites mains”.

Wspaniałe jest to, że teraz starsze dzieci mogą uczyć te młodsze, a ja jestem tylko po to żeby się z tego cieszyć:

Tapent, tapent petites mains

tapent petites mains

Tourne, tourne petit moulin wiatrak

tourne petit moulin

Nage, nage petit poisson poisson

nage petit poisson

Vole, vole petit oiseau koliber

vole petit oiseau

Piosenkę można też potraktować jako wyliczankę z pokazywaniem odpowiednich gestów.

 

Zamki polskie Alfik 6 klasa

Tym razem wzięłam się za zamki wyznaczone dla przez organizatorów konkursu historycznego ALFIK dla 6 klasy szkoły podstawowej.

Stworzyłam karty „interaktywne”:)

Tradycyjnie jest to zestaw par.

Do pobrania:

ZAMKI POLSKI ALFIK 6 DO UZUPELNIENIA

Różnica polega na tym, że jedna karta z pary to zdjęcie zamku z nazwą, natomiast druga wymaga wypełnienia.

Zawiera miniaturkę zdjęcia zamku, nazwę oraz zarys Polski, na którym trzeba zaznaczyć dany obiekt oraz dużo wolnej przestrzeni, którą trzeba wypełnić informacjami na jego temat.

alfik historyczny 6 klasa

W moim zamyśle karty miały być zalaminowane i wypełniane markerem do białych tablic.

Po zrobieniu kart przetestowałam je na paru szóstoklasistach.

Ponieważ graliśmy w 4 osoby wszyscy dostali po 3 karty do wypełnienia.

Chłopaki szukali informacji w internecie (używając do tego telefonu komórkowego).

Alfik historyczny 6 klasa

Mieli za zadanie wpisać jedną albo dwie informacje o zamku i zaznaczyć kropkami ich miejsca na mapkach.

alfik historyczny 6 alfik historyczny 6

Każdy pokazał co zrobił. Na koniec graliśmy w pary.

Przed złożeniem kart do opakowania informacje zostały starte.

Moim kolejnym założeniem jest wykorzystywanie kart wielokrotnie i wpisywanie coraz to nowych informacji.

Bo w końcu nie chodzi o to, żeby tylko coś pięknie wypełnić ale, żeby coś z tego zostało w głowie:)

 

Oczywiście wspaniałą opcją jest również wydrukowanie kart i poproszenie dziecka o znalezienie i wpisanie na kartach jak najwięcej informacji.

Pomysł ten wydawał mi się jednak zbyt trudny i żmudny jak na jeden raz.

Opcją pośrednią jest wpisanie paru informacji:

alfik historyczny 6 klasa

Ponieważ zestaw składa się z zdjęcia z podpisem, karty z miniaturką zdjęcia oraz karteczki z podpisem można go również wykorzystać w tradycyjny montessoriański sposób:

– najpierw rozłożyć w rzędzie karty z podpisem,

– następnie pod spodem ułożyć karty z miniaturą zamku, mapą i podpisem,

– zakryć podpisy z kartami z podpisem odwróconymi obrazkiem w dół kartami z miniaturką,

– dołożyć podpis,

– na koniec sprawdzić poprzez przesunięcie karty z miniaturką, tak aby napis był widoczny.

 

Zajęcia w Muzeum Narodowym

Parę dni temu trafiliśmy do Muzeum Narodowego w Warszawie na lekcję muzealną pt.: „Muzeum pod Lupą”.

canaletto muzeum pod lupą Bitwa pod Grunwaldem

Dzieci czytały zadania, których wypełnienie miało ich doprowadzić do … tajemniczej skrzyni.

Lekcja dotyczyła konkretnych kilkunastu eksponatów rozsianych po muzeum.

Przy okazji dowiedzieliśmy się bardzo interesujących rzeczy.

Między innymi tego, że Canaletto, nadworny malarz Stanisława Augusta Poniatowskiego, na niektórych swoich obrazach umieszczał miniaturowego króla.

Dzieci miały go odnaleźć na jednym z dzieł w muzeum.

poszukiwanie króla Poniatowski na obrazie Canaletta

Wiemy też już, że Jan Matejko często „użyczał” malowanym postaciom swoich rysów twarzy.

Jednym z zadań było odnalezienie w sali Jana Matejki wszystkich „jego twarzy”.

Jan Długosz  stańczyk kazanie piotra skargi

Pod koniec wycieczki dzieci miały odnaleźć mapę i zaznaczoną na niej skrzynię.

Każdy mógł stworzyć listę omawianych obrazów przyklejając ich zdjęcia w kolejności według upodobań.

znalezienie mapy przyklejanie obrazków przyklejone obrazki

To był świetny sposób na oswajanie się z muzeum i konkretnymi obrazami!

 

 

Puzzle z krainami Polski

W czasie wakacji stworzyłam materiałowe puzzle z krainami geograficznymi Polski.

krainy geograficzne Polski krainy geograficzne Polski

Moje dzieci ułożyły je z wielką przyjemnością.

Co jest potrzebne do zrobienia puzzli?

1. Filc albo polar w kolorach odpowiadających mapie geograficznej (dwa odcienie zieleni, żółty, brązowy)

2. Geograficzna mapa Polski w odpowiednim wymiarze (polecam mapę w skali 1:1 500 000 albo 1:1 000 000, aby móc wykorzystać ją do bardziej szczegółowych informacji,

choć ja wykonałam, na szybko, mniejszą, taką jaka wpadła mi w ręce w formacie mieszczącym się na kartce A4)

3. Nazwy krain – na początek dwa rodzaje:

a. Ogólne nazwy krain: POJEZIERZA, NIZINY, WYŻYNY, GÓRY

b. Nazwy konkretnych krain: POJEZIERZE POMORSKIE, POJEZIERZE MAZURSKIE, POJEZIERZE WIELKOPOLSKIE

NIZINA WIELKOPOLSKA, NIZINA MAZOWIECKA, NIZINA PODLASKA

WYŻYNA MAŁOPOLSKA, WYŻYNA LUBELSKA, KOTLINA SANDOMIERSKA

GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE, SUDETY, KARPATY

Jak wykonać puzzle?

Ja odrysowałam mapę na cienkim papierze (kalka jest jeszcze lepsza, ale nie miałam jej pod ręką) stosując stary sposób.

Mapę przymocowałam taśmą klejącą do szyby, po czym odrysowałam Polskę, zaznaczając od razu granice krain geograficznych.

Następnie wycięłam zarys i szpilkami na krawędziach przymocowałam go do materiału, po czym wycięłam.

Przecięłam zarys Polski wzdłuż granic krain geograficznych.

(Robiąc mniejszą mapkę, pod wieloma względami nieidealną, ale za to łatwiejszą do wykonania, musiałam trochę nagiąć rzeczywistość, upraszczając linie:))

Nałożyłam zarysy krainy geograficznych na materiał w odpowiednim kolorze i, po przymocowaniu szpilkami, wycięłam.

Pojezierza i niziny zrobiłam zielone – ale w różniących się odcieniach zieleni.

Wyżyny są żółte, a góry brązowe.

Jak korzystać?

I ETAP

1.Najpierw poprosiłam córkę o ułożenie puzzli na materiałowej podstawie w kształcie Polski.

krainy geograficzne Polski

2. Poprosiłam ją o dopasowanie ogólnych nazw pasów krain i ułożenie ich na krainach.

Krainy geograficzne Polski

3. Zaproponowałam sprawdzenie odpowiedzi korzystając z mapy Polski.

II ETAP

1. Pokazałam córce mapę i zapytałam co potrafi na niej wskazać albo co wydaje jej się ciekawe.

2. Po krótkiej rozmowie schowałam mapę i dałam córce do ułożenia puzzle, które układała już wcześniej.

Zapytałam ją też czy pamięta jak nazywają się pasy krain geograficznych, które układała poprzednio.

Następnie dałam jej zalaminowane nazwy krain geograficznych i poprosiłam o rozłożenie ich z prawej strony Polski.

krainy geograficzne Polski

3. Poprosiłam, aby ułożyła to co wie.

krainy geograficzne Polski

 

Część poszła szybko, wiele było zgadywania. Udało mi się jednak nie interweniować!

4. Kiedy już wszystko ułożyła dałam jej mapę, aby mogła sprawdzić swoje odpowiedzi … i pozmieniać to co było inaczej niż w rzeczywistości.

krainy geograficzne Polski

5. Czekam teraz na sytuację, kiedy córka będzie chciała ułożyć puzzle ponownie i kiedy będzie mogła pokazać je komuś innemu!