Mikrofon do mówienia po angielsku

Nie jest łatwo zachęcić dzieci do mówienia w obcym języku na lekcji.

Pomysł, na który kiedyś wpadłam i stosuję go co jakiś czas to mikrofon.

mówienie z mikrofonem mówienie do mikrofonu

Z reguły po zadaniu pytania na lekcji, nie wszyscy chcą odpowiadać, a jeśli już to pojedynczymi wyrazami.

Natomiast dziecko, które dostało mikrofon czuje, że musi coś powiedzieć i w dodatku chce mówić jak najwięcej:).

Są ku temu przynajmniej dwa powody: po pierwsze dziecko z mikrofonem czuje się ważne,

po drugie jeśli mikrofon ma pogłos, to jest to zwyczajnie ciekawe.

Ja używam dwóch rodzajów mikrofonów: starą zabawkę bodajże z Mcdonalda i zalaminowany wydrukowany obrazek mikrofonu.

mikrofon-zalaminowany

Trudno powtarzać ten zabieg na każdej lekcji, ale co jakiś czas świetnie się sprawdza.

Minutnik do powtórki słów

Żeby ciekawie powtórzyć określoną grupę słów z języka obcego, można użyć minutnika lub budzika.

minutnik w pudełku

Urządzenie nastawia się na około minutę i dla bezpieczeństwa wkłada do pudełka.

Grupa osób podaje sobie jak najszybciej pudełko, które staje się tykającą bombą.

(We dwójkę jest trudniej, ale też się da.)

Przed podaniem bomby trzeba powiedzieć słówko z określonej kategorii, np. zwierzęta lub narodowości.

Oczywiście dążymy do tego aby nie trzymać bomby w momencie kiedy wybucha:)

Prezentacja obcych słówek

Kiedyś już pisałam o lekcji trójstopniowej.

Przy czym rzecz była o nazywaniu przedmiotów.

Teraz chcę krok po kroku opisać jak pokazywać obrazki.

Można to robić zarówno na lekcji z grupą dzieci jak i w domu, kiedy uczymy swoje dziecko.

Wybieramy od trzech obrazków w przypadku bardzo małych dzieci do około ośmiu w przypadku starszych dzieci.

I ETAP

Najpierw pokazujemy jeden obrazek na raz nazywając to co na nim jest.

Teorie są różne czy szybko czy wolno.

Ja jestem za tym, żeby to było dość szybko, aby rozgrzać mózg i nie zanudzić dzieci.

prezentacja slowek

prezentacja slowek

II ETAP

 

Przy małej ilości dzieci (1-4) można karty rozłożyć przed sobą i poprosić dzieci o wskazanie wymienionego przez siebie obrazka.

prezentacja slowek

prezentacja slowek

Co jakiś czas można też dodać inny sposób: zakryć wszystkie karty i zapytać, kto pamięta gdzie był dany obrazek.

prezentacja slowek

prezentacja slowek

Można również poprosić aby dzieci kolejno podawały określony obrazek innemu dziecku, bądź nauczycielowi.

Żeby to zrobić będą musiały zrozumieć słówko:)

prezentacja slowek

prezentacja slowek

III ETAP

Pokazuję dzieciom karty jeszcze raz ale tym razem już proszę je o samodzielne nazwanie przedmiotu z obrazka.

prezentacja slowek

Chowam obrazki za plecami i wyciągam karty w dowolnej kolejności prosząc dzieci o nazwanie.

prezentacja slowek

Im słówko trudniejsze tym częściej się powtarza.

Ponowne pokazywanie kilka razy tego samego słówka, udając do tego zdziwienie, że coś jest nie tak, uatrakcyjnia prezentację i czyni z niej zabawę.

Przy czym raz wyciągam kartę z lewej strony a raz z prawej.

prezentacja slowek

prezentacja slowek

Przy większej ilości dzieci można każdemu dać do wylosowania jedną kartę ze pliku i poprosić o nazwanie.

Słówka przez dziurkę

Zawsze aktualny pomysł na powtarzanie słówek:

Dzieci zgadują co jest na obrazku widząc tylko szczegół przez wyciętą „dziurkę od klucza”.

dziurka od klucza

Zaletą takiej powtórki jest skierowanie celu z językowego na konkretny.

Nie pytam w ten sposób jak jest np.tygrys po angielsku czy po francusku, ale proponuję zabawę w odgadywanie.

tygrys przez dziurke od klucza

Wykorzystuję do tego celu kartkę z bloku technicznego A4, zginam na pół i wycinam w jednej z części otwór.

Otwór może mieć kształt dziurki od klucza albo po prostu okrągłej dziury.

Im starsze dzieci tym otwór może być mniejszy.

„Odwrócona klasa”

Czytam niezwykle inspirującą książkę Kena Robinsona pt.:„Kreatywne Szkoły”.

ken robinson kreatywne szkoly

Myślą przewodnią jest to, że każdy może ze swojego obecnego miejsca zmieniać edukację

oraz że nadrzędnym celem szkoły jest nie samo „uczenie” ale pomaganie uczniom w „uczeniu się”.

 

Książka jest pełna fantastycznych przykładów.

Jeden z nich to „odwrócona klasa”.

Nauczyciel zleca uczniom zapoznanie się z określonym tematem, najlepiej w formie wykładu, który można znaleźć w internecie.

Na lekcji temat jest omawiany. Nauczyciel zadaje pytania. Trwa dyskusja.

Można też zastosować wariant, w którym, w parach, ci, którzy zrozumieli temat, tłumaczą go innym, którzy nie wszystko zrozumieli.

Metoda stosowana jest przez Khan Academy, którą polecam: www.khanacademy.org .

Są tam wykłady na różne tematy, niektóre nawet przetłumaczone na polski!

Khan-Academy-logo

 

Książka z materiału

Wprowadziłam w życie wspaniały pomysł na książeczkę dla małego dziecka.

materiałowa książka

To będzie świetny prezent dla dwulatka!

A potrzebne są piękne materiały z wyraźnymi obrazkami oraz maszyna do szycia lub igła z nitką.

materiałowa książka materiałowa książka

materiałowa książka materiałowa książka

materiałowa książka materiałowa książka

Jak zrobić?

1.Zdobyć odpowiednie materiały (w pasmanteriach można z reguły kupić odcinki 20 centymetrowe) ,

2.Wyciąć równe kawałki materiałów – nie za duże ponieważ wówczas książeczka będzie zbyt wiotka,

3.Zszyć materiały po dwa na lewej stronie,

4.Wywrócić je na prawą stronę,

5.Zszyć razem.

Można też wyciąć podwójny kawałek, który będzie okładką i zszyć razem.

materiałowa książka

Książeczka świetnie nadaje się do nauczania języków.

Ponieważ obrazki są wyraziste, łatwo nazwać konkretne przedmioty w każdym języku, zarówno ojczystym jak i obcym.

 

Tapent petites mains

Nieustannie bardzo lubimy francuską piosenkę dla dzieci: „Tapent petites mains”.

Wspaniałe jest to, że teraz starsze dzieci mogą uczyć te młodsze, a ja jestem tylko po to żeby się z tego cieszyć:

Tapent, tapent petites mains

tapent petites mains

Tourne, tourne petit moulin wiatrak

tourne petit moulin

Nage, nage petit poisson poisson

nage petit poisson

Vole, vole petit oiseau koliber

vole petit oiseau

Piosenkę można też potraktować jako wyliczankę z pokazywaniem odpowiednich gestów.

 

Lekcja trójstopniowa po angielsku

Oto filmik ilustrujący uczenie małego dziecka angielskich słówek za pomocą lekcji trójstopniowej:

Na czym polega lekcja?

1. Pokazujemy dziecku kolejno 3 przedmioty (lub obrazki) nazywając je;

2. Ćwiczymy kojarzenie przez dziecko przedmiotu z jego nazwą

„Podaj mi, proszę, …” „Give me …, please.”

„Gdzie jest … ?” „Where is … ?

itp.

3. Prosimy dziecko, aby nazwało przedmiot  – jeśli jest to dziecko, które już mówi!

 

W powyższym filmie lekcja kończy się na drugim punkcie.

ISTOTNE jest postępowanie rodzica/nauczyciela w przypadku pomyłki:

Jeśli dziecko się pomyli, wracamy do poprzedniego etapu, podobnie jak na filmie.

Nie komentujemy błędów!

 

Lekcję można wykorzystać do nauki wszystkiego co można przedstawić na obrazku.

Można w ten sposób uczyć: obcych słówek, kontynentów, zwierząt, roślin, królów Polski, itp., itd..

Wiersz na pamięć z piłką

JAK ĆWICZYĆ Z DZIECKIEM WIERSZ ALBO REGUŁKĘ NA PAMIĘĆ

Rzucamy do siebie piłką albo innym „dobrze latającym” przedmiotem, np. pluszakiem.

rzucanie piłką rzucanie piłkę2 rzucanie piłką 3

KROK 1

Mówimy wersami, wyrazami lub zdaniami i prosimy dziecko o powtórzenie:

np.

Dorosły: Proszę Państwa oto miś [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Proszę Państwa oto miś [odrzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: Miś jest bardzo grzeczny dziś [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Miś jest bardzo grzeczny dziś [odrzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: Chętnie Państwu łapę poda [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Chętnie Państwu łapę poda [odrzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: Nie chce podać [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Nie chce podać [odrzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: A to szkoda [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: A to szkoda [odrzuca piłkę do dorosłego]

 

KROK 2

Mówimy co drugi wyraz

Dorosły: Proszę [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Państwa [rzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: oto [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: miś [rzuca piłkę do dorosłego]

 

KROK 3

Mówimy co drugi wers

Dorosły: Proszę Państwa oto miś [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Miś jest bardzo grzeczny dziś [rzuca piłkę do dorosłego]

Dorosły: Chętnie Państwu łapę poda [rzuca piłkę do dziecka]

Dziecko: Nie chce podać, a to szkoda [rzuca piłkę do dorosłego]

 

KROK 4

Mówimy i rzucamy piłkę bardzo powoli albo odwrotnie: szybko

 

PIŁKĘ MOŻNA WYKORZYSTAĆ TEŻ:

DO NAUKI SŁÓWEK Z JĘZYKA OBCEGO

(w języku obcym wymieniamy kolejno rzucając piłką zwierzęta albo rzeczy, które można znaleźć w łazience)

LUB NAUKI TABLICZKI MNOŻENIA

(jedna osoba zadaje pytanie, druga odpowiada)

Poszukiwanie skarbu

Co może być skarbem?

Skarbem może być np. prezent, coś słodkiego albo inna niespodzianka.

Kiedy można wykorzystać?

Można wykorzystać w każdym momencie, a przede wszystkim z okazji urodzin.

Co jest potrzebne?

Kartki z instrukcjami

Mapa skarbu – plan miejsca gdzie ukryty jest skarb (opcjonalnie)

Jak mogą wyglądać instrukcje?

Oto przykładowe wskazówki:

poszukiwanie skarbu

wskazówki oraz mapa

albo

poszukiwanie skarbu

Wskazówki mogą być również tematyczne.

Mogą dotyczyć konkretnej dziedziny wiedzy, np. historii, przyrody czy polskiego.

Może być też ćwiczeniem języka obcego. Wówczas wskazówki podawane są po angielsku czy po niemiecku.

Przykładowe wskazówki dotyczące historii:

Znajdź obrazek z podobizną króla Polski. Pod obrazkiem wskazówka.

Dla starszych: znajdź obrazek z podobizną króla Polski zwanego Lwem Lechistanu. Pod obrazkiem wskazówka. 

Jeśli podobizna żadnej historycznej postaci nie znajduje się w domu, można na użytek gry takie obrazki gdzieś umieścić.

Można również wykorzystać banknot 10 złotowy, na którym znajduje się podobizna Mieszka I.

albo

Znajdź przedmiot, który oświetlał zanim wykorzystano elektryczność [chodzi o świecę]. Pod nim wskazówka.

albo

Podejdź do osoby, który ma na imię tak jak słynny … 

[tu wszystko zależy od imion domowników lub gości obecnych na poszukiwaniu skarbu; może to być Stanisław August Poniatowski albo Emilia Plater]

… August Poniatowski

… Plater

i zapytaj o wskazówkę [osoba jest wcześniej uprzedzona co ma przekazać dzieciom, np.: pod zegarem]

albo

Szukajcie następnej wskazówki pod warzywami przywiezionymi z Ameryki.

Jeśli dzieci nie będą wiedziały i nie będą miały jak sprawdzić wtedy można im powiedzieć, że chodzi o ziemniaki.

 

Pory roku po francusku

Zegar z porami roku zrobiony z materiału może uatrakcyjnić ćwiczenie nazw pór roku.

pory roku zegar

Dzieci po zakręceniu wskazówką mówią jaka to pora roku:

L’hiver” albo „C’est l’hiver

„Le printemps” lub „C’est le printemps.”

„L’été” lub „C’est l’été.”

„L’automne” lub „C’est l’automne.”

Dzieci bardziej zaawansowane mogą wymienić co widzą na obrazku danej pory roku.

np.„C’est l’hiver. Il neige.

Je vois un bonhomme de neige. Il a deux yeux noirs et trois boutons.

 

Je vois un arbre sans feuilles”.

Wariant I

Zegar na zdjęciu zrobiony jest z resztek materiału przyklejonych na dykcie oraz innych dodatków (modelinowe liście, wiśnie z czerwonych koralików).

Mechanizm wskazówki wzięłam ze starej gry, naklejając na niego kolorową dużą wskazówkę z tektury.

Wariant II

Można zrobić też planszę bez wskazówki.

Wówczas dzieci mogą rzucać czymś lekkim, np. pomponami i mówić na jaką porę roku trafiły.

Można wykorzystać ten pomysł jako projekt plastyczny dla dzieci.